Κούφιοι άνθρωποι.


1213321_h0739573_1412839019099_1412839039207.limghandlerΕίμαστε οι κούφιοι ανθρώποι

Είμαστε οι παραγεμισμένοι ανθρώποι
Που σκύβουμε μαζί
Καύκαλα μ’ άχερα γεμάτα, αλίμονο!
Οι στεγνές μας φωνές
Σαν ψιθυρίζουμε μαζί
Είναι ήσυχες κι ασήμαντες
Σαν τον αγέρα στο ξερό χορτάρι
Ή σε σπασμένα γυαλικά των ποντικών το ποδάρι
Μες στο ξερό μας το κελάρι.

Μορφή χωρίς σχήμα, σκϊά δίχως χρώμα,
Παραλυμένη σύναμη, γνέψιμο χωρίς κίνηση˙

Εκείνοι που ταξίδεψαν
Με ίσιες ματιές στου θανάτου την άλλη Βασιλεία
Μας θυμούνται —α θυμούνται— όχι σα νά ‘μαστε
χαμένες
Παράφορες ψυχές, μα μοναχά
Οι κούφιοι ανθρώποι
Οι παραγεμισμένοι ανθρώποι.

Β΄

Μάτια που δεν μπορώ ν’ αντικρίσω στα όνειρα
Στου θανάτου τη βασιλεία των ονείρων
Αυτά δεν φανερώνουνται:
Εκεί, τα μάτια είναι
Ήλιος σε σπασμένη στήλη
Εκεί, ένα δέντρο σειέται
Κι οι φωνές είναι
Στου αγέρα το τραγούδισμα
Πιό απόμακρες.. πιό επίσημες
Από τ’άστρο που σβήνει.

Ας μην έρθω κοντύτερα
Στου θανάτου τη βασιλεία των ονείρων
Κι αν φορέσω ακόμη
Τέτοια μελετημένα μασκαρέματα
Ποντικού, τομάρι, κόρακα πετσί, σταυρωτά ραβδιά
Σ’ ένα χωράφι
Κάνοντας όπως κάνει ο άνεμος
Όχι κοντύτερα—

Όχι το τελευταίο τούτο συναπάντημα
στη δειλινή βασιλεία

85

Γ΄

Τούτη είναι η πεθαμένη χώρα
Τούτη είναι του κάκτου η χώρα
Εδώ τα πέτρινα ομοιώματα
Υψώνουνται, εδώ είναι που δέχουνται
Την ικεσία του χέριού ενός πεθαμένου
Κάτω από το παίξιμο του άστρου που σβήνει.

΄Ετσι είναι τα πράγματα
Στου θανάτου την άλλη βασιλεία
Ξυπνάς μοναχός
Την ώρα εκείνη
που τρέμεις τρυφερός
Χείλια που θα φιλούσαν
Λεν προσευχές στη σπασμένη πέτρα.

Δ΄

Δεν είναι εδώ τα μάτια
Εδώ δεν είναι μάτια
Στο λαγκάδι των άστρων που πεθαίνουν
Στο κούφιο αυτό λαγκάδι
Τούτη η σπασμένη σιαγών απ’ τις χαμένες βασιλείες
μας

Στο τελευταίο τούτο συναπάντημα
Μαζί ψηλαφούμε
Και αποφεύγουμε τα λόγια
Μαζεμένοι στην άκρη του φουσκωμένου ποταμού

Χωρίς βλέμμα, εκτός
Αν ξαναφανούν τα μάτια
Σαν τ’ άστρο το αιώνιο
Το εκατόφυλλο ρόδο
Της δειλινής βασιλείας του θανάτου
Η ελπίδα μόνο
Άδειων ανθρώπων.

Ε΄

Γύρω-γύρω όλοι
Στη μέση το φραγκόσυκο,φραγκόσυκο
Γύρω-γύρω όλοι
Στις πέντε την αυγή

1214876318_empty_peopleΑνάμεσα στην ιδέα
Και στο γεγονός
Ανάμεσα στην κίνηση
Και στην πράξη
Η Σκιά πέφτει
Ότι Σου εστίν η Βασιλεία

Ανάμεσα στη σύλληψη
Και στη δημιουργία
Ανάμεσα στη συγκίνηση
Και στην ανταπόκριση
Η Σκϊά πέφτει
Είναι η ζωή μακριά πολύ

Ανάμεσα στον πόθο
και στο σπασμό
Ανάμεσα στη δύναμη
και στην ύπαρξη
Ανάμεσα στην ουσία
και στην κάθοδο
Η Σκιά πέφτει
Ότι Σου εστίν η Βασιλεία

Ότι Σου εστίν
Είναι η ζωή
Ότι Σου εστίν η

Έτσι τελειώνει ο κόσμος
Έτσι τελειώνει ο κόσμος
Έτσι τελειώνει ο κόσμος
Όχι με ένα βρόντο μα μ’ ένα λυγμό.

Thomas S. Eliot (μετάφραση Γιώργου Σεφέρη).


Γεια σου σκοτάδι, παλιέ μου φίλε,
ήρθα για να σου ξαναμιλήσω
γιατί ένα όραμα απαλά έρπει
αφήνοντας τους σπόρους του ενώ κοιμόμουν
και το όραμα
που σφηνώθηκε στον εγκέφαλο μου
ακόμη παραμένει
μέσα στον ήχο της σιωπής.

Μέσα σ’  ανήσυχα όνειρα βάδισα μόνος
σε στενούς δρόμους από κυβόλιθους
κάτω από το φωτοστέφανο μιας λάμπας δρόμου
έστρεψα τον γιακά μου προς το κρύο και την υγρασία
όταν τα μάτια μου μαχαιρώθηκαν
από μια αναλαμπή ενός φωτός από νέον
που έσκισε την νύχτα
κι ακούμπησα τον ήχο της σιωπής.

Και μέσα στο γυμνό (καθαρό) φως είδα
δέκα χιλιάδες ανθρώπους, ίσως περισσότερους
ανθρώπους να συζητάνε χωρίς να μιλούν
ανθρώπους να ακούνε χωρίς να προσέχουν τι ακούνε
ανθρώπους να γράφουν τραγούδια
που οι φωνές ποτέ δεν μοιράζονται
και κανείς δεν τολμούσε
να ενοχλήσει τον ήχο της σιωπής.

«Ανόητοι«, είπα, «δεν ξέρετε
(πως) η σιωπή μεγαλώνει σαν καρκίνος
ακούστε τα λόγια μου που ίσως σας διδάξω
πάρτε τα χέρια μου που ίσως σας φθάσουν,
αλλά τα λόγια μου
έπεσαν σαν σιωπηλές σταγόνες βροχής
κι αντιλάλησαν στα πηγάδια της σιωπής«.

Και οι άνθρωποι γονάτισαν και προσκύνησαν
στον Θεό Νέον που δημιούργησαν
και το σημάδι εξέπεμψε την προειδοποίηση του
στα λόγια που αυτό σχημάτιζε
και το σημάδι είπε, «τα λόγια
των προφητών είναι γραμμένα στους τοίχους
των υπόγειων διαβάσεων
και στους τοίχους των χαμόσπιτων
και ψιθύριζαν στους ήχους της σιωπής».

(σε μετάφραση του blogger)

Advertisements
This entry was posted in ΜΟΥΣΙΚΗ, ΠΟΙΗΣΗ and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε! Σχόλια στα σκουπίδια των greeklish διαγράφονται άμεσα.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s