Αγγελική περιστόλιστη.


3Κορίτσι αγνό ξαπλώθηκε μαζί μου:
σαν νά ‘μουν στο γιαλό λευκής θαλάσσης,
σαν νά ‘μουν στην ψυχή εύλαμπούς αστέρος
αργών συμπάντων.

Άπ’ το βαρύ, το πράσινο της βλέμμα
το φώς ξερό νερό νά πέφτει σάμπως,
σε διάφεγγους βαθιούς έναστρους κύκλους
νωπής ισχύος.

Τό στήθος της σα δίφλογος πυρσώνας
ορθό νά καίει σε μέρη δυο στημένο,
διπλό τά πόδια της ποτάμι νά ‘ναι
φωτιάς και θάμβους.

Χρυσά σαν κλίμα μόλις μεστωμένο
τά’μάκρη του κορμιού της τά ημερήσια
γιομάτα φρούτα ξέχειλα ώς απάνω
και πυρ μυστήριο.

Pablo Neruda, στα χθόνια δώματα [έκδοση ΥΨΙΛΟΝ, 2007, μετάφραση Γιώργου Κεντρωτή, σελ. 44].

Advertisements
This entry was posted in ΜΟΥΣΙΚΗ, ΠΟΙΗΣΗ and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε! Σχόλια στα σκουπίδια των greeklish διαγράφονται άμεσα.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s