Ωδή στο θάνατο του Ίψεν.

Και ειρήνη καί τιμή σέ κείνους πού ήρθαν
λυτρωτήδες και πέσανε σφαχτάρια
και μέ κορμιά στοιχιώσαν αντρειωμένα
το γιοφύρι πού αργά θά μας περάση
στή νέα τήν πλάση!


picture_241
Κωνσταντίνος Παλαμάς

Αφιερώνεται σ’  όσους αξίζουν! (Ε.Δ)

Ο ΠΟΙΗΤΗΣ
Πέθανες τώρα; Άπο καιρό δέν είσουν
μέσ’ στ’ ασάλευτα βάθια του θανάτου;
Τι νόημα για σέναν’ έχει ο τάφος;
‘Ή ζωντανός ή πεθαμένος, όμοια
μιλάς καί φέγγεις.

Άπ’ τα θαμπά κι άπό τ’ απέραντα ήρθες,
άπό νύχτες άφεύγατες ξεκόβεις,
κι άπό τους άβασίλευτους τους ήλιους·
καθώς λαμποκοπάει στα κορφοβούνια
της Νορβηγίας

I am, I said…


Τα διαμάντια δεν ξεθωριάζουν. ΠΟΤΕ! Παρ’  ότι ο χρόνος είναι αδυσώπητος!

Για τον πορισμό χρημάτων.


Niccolo_Machiavelli
Niccolo Machiavelli

Niccolo Machiavelli, έργα, τόμος Α’ [έκδοση ΚΑΛΒΟΣ, 1984, μετάφραση, σχόλια Τάκη Κονδύλη, σελίδες 200-206].

Προλογικό σημείωμα Τάκη Κονδύλη.

Τό κείμενο αυτό γράφτηκε τον Μάρτιο του 1503, σε μια στιγμή άκρας ανάγκης κι αδυναμίας της φλωρεντινής δημοκρατίας. Ό Καίσαρας Βοργίας, κυρίαρχος της Ρομάνιας, πίεζε ήδη από κοντά τή Φλωρεντία· οι ύπήκοες πόλεις της Βάλ ντι Κιάνα και του Αρέτσο είχαν ξεσηκωθεί κι η εξέγερση τους είχε καταοταλεί μονάχα χάρη στή γαλλική βοήθεια·
Continue reading «Για τον πορισμό χρημάτων.»

Υδρόλυση χημικών της Συρίας στο Cape Ray.


Αναμνήσεις από το παρελθόν! Για οικολογικά εγκλήματα.

Continue reading «Υδρόλυση χημικών της Συρίας στο Cape Ray.»

Οι μύγες της Αγοράς.

Ό,τι αναγνωρίζουμε σε έναν άνθρωπο, το καίμε. Φυλάξου λοιπόν από τους μικρούς!
Μπροστά σου νιώθουν μικροί, και η ποταπότητά τους κρυφοκαίγεται και φλέγεται εναντίον σου με αόρατη εκδίκηση.
Δεν παρατήρησες πόσο συχνά γίνονται βουβοί, όταν τους πλησιάζεις, και πώς χάνουν τη δύναμη τους, όπως ο καπνός από μια φωτιά που σβήνει;
Ναι, φίλε μου, είσαι η κακή συνείδηση των πλησίον σου: γιατί είναι ανάξιοι σου. Γι’αυτό σε μισούν και θα ‘θελαν ευχαρίστως να σου πιουν το αίμα.


nitse_1Οι λατρεμένες αναρτήσεις μου, μαζί με τις Νιτσεϊκές μύγες, είναι: 1. «ο εξαιρετικός κι ο όχλος» του Φ. Ντοστογιέφσκι, 2. η «Κυκλώπεια» του αλησμόνητου Δ. Λιαντίνη, 3. οι «Λύκοι» του Κων/ νου Παλαμά.

«Φύγε, φίλε μου, στη μοναξιά σου! Σε βλέπω κουφαριαμένο από το θόρυβο των μεγάλων ανδρών και σουβλισμένο από τα κεντριά των μικρών.
Με αξιοπρέπεια ξέρουν να σιωπούν μαζί σου το δάσος και ο βράχος. Γίνε και πάλι όμοιος με το δέντρο που αγαπάς, αυτό με τα πλατιά κλαδιά: σιωπηλό και με τα αφτιά στημένα κρέμεται πάνω απ’τη θάλασσα.
Εκεί που σταματά η μοναξιά, εκεί αρχίζει η αγορά· κι εκεί όπου αρχίζει η αγορά, αρχίζει και ο θόρυβος των μεγάλων θεατρίνων και το βούισμα των δηλητηριωδών μυγών. Continue reading «Οι μύγες της Αγοράς.»

Οι καθοδηγητές των μαζών

Με πρότυπα καθοδηγεί κανείς τις μάζες, και όχι με επιχειρήματα. Σε κάθε εποχή, ένας μικρός αριθμός ατομικοτήτων επιβάλλουν τη δράση τους, την οποία ο ασυνείδητος όχλος μιμείται. ..Οι καθοδηγητές δεν είναι, τις περισσότερες φορές, άνθρωποι της σκέψης αλλά της δράσης. Είναι ελάχιστα οξυδερκείς και δεν θα μπορούσαν να είναι, καθώς η οξυδέρκεια οδηγεί γενικά στην αμφιβολία και στην αδράνεια. Στρατολογούνται κυρίως ανάμεσα σε αυτούς τους νευρωσικούς, αυτούς τους εξερεθισμένους, αυτούς τους ημιπαράφρονες που βαδίζουν στα όρια της τρέλας. Το ίδιο το ένστικτο της αυτοσυντήρησης εκμηδενίζεται σε αυτούς, σε σημείο που η μόνη αμοιβή που ζητούν συχνά είναι το μαρτύριο.


220px-Gustave_Le_Bon
Gustave le Bon

Gustave leBon, ψυχολογία των μαζών [έκδοση ΤΟ ΒΗΜΑ, 2010, μετάφραση Ι.Σ. Χριστοδούλου, σελίδες 99-106].

1. Οι καθοδηγητές των μαζών.

Από τη στιγμή που ένας ορισμένος αριθμός ζωντανών υπάρξεων συγκεντρώνονται, είτε πρόκειται για μια αγέλη ζώων είτε για μια μάζα ανθρώπων, τοποθετούνται από ένστικτο κάτω από την εξουσία ενός αρχηγού, δηλαδή ενός καθοδηγητή.

Υμνείτε τον Κύριο!

Πολλοί μας λεν πως δεν υπάρχεις, ναι, και τόσο το καλύτερο.
Μα πως μπορεί να μην υπάρχει ό,τι τόσο εξαπατά;
Κι αφού μιλιούνια ζούνε με σένα, και χωρίς εσένα
δεν πεθαίνουν,
για πες μου τι σημασία έχει που εσύ δεν υπάρχεις;


Bertolt_Brechtالجسر-فاضل-الربيعى-برتولد-بريخت-انتهت-مصاعب-الجبال-،-لكن-ابتدأت-مصاعب-السهول3105201-1
Bertoldt Brecht

1.
Βαθειά στα σκοτεινά φαράγγια πως ψοφάν οι λιμασμένοι!
Εσύ όμως το ψωμί τους δείχνεις και αφήνεις να πεθάνουν.
Μα βέβαια, αιώνιος και αόραστος εσύ, θρονιάζεσαι καλά,
αστραφτερός και φρικαλέος πάνω στο απ’ αιώνων σχέδιο σου. Continue reading «Υμνείτε τον Κύριο!»

Περιμένοντας τους βαρβάρους!

Γιατί ενύχτωσε κ’ οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ’ τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.
__

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.


paintings-dailylife— Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι; Continue reading «Περιμένοντας τους βαρβάρους!»

Πρόλογος (στον Ελεύθερο Κόσμο).

Και συ, τσούλα των δήμιων, Επιστήμη,
της Αλήθειας εσχάτη τεφροδόχα,
και συ, πρόστυχη Πένα και ψοφίμι,
του βούρκου λιβανίζετε τη μπόχα!


imagesΓράφε, Ιστορία, τα ψέματα σου αράδα
και βλόγα το Φονιά, βρίζε το Θύμα!
Κι Αρετή, των δρομάκων σουσουράδα,
τον κάθε σωματέμπορα σου τίμα.

Και συ, Νόμε, των άνομων ασπίδα,
σαν τη μαϊμού από κλώνο σ’ άλλον πήδα
κι απ’ τη κορφή με την ουρά κρεμάσου,
να μη γλέπει ο Λαός τα πισινά σου. Continue reading «Πρόλογος (στον Ελεύθερο Κόσμο).»

η ψυχολογία του ναζισμού.

Ενώ οί «ηγέτες» είναι οί μόνοι πού απολαμβάνουν τό δικαίωμα τής εξουσίας, οί μάζες από τό άλλο μέρος δέν αποστερούνται τή σαδιστική ευχαρίστηση. Οί φυλετικές και πολιτικές μειονότητες εντός τής Γερμανίας και στή συνέχεια και τών άλλων εθνών πού θεωρούνται ασθενικά ή σέ αποσύνθεση, είναι αντικείμενα σαδισμού μέ τά οποία τρέφονται οί μάζες. Ενώ ό Χίτλερ και η γραφειοκρατία του απολαμβάνουν τήν εξουσία τους πάνω στις γερμανικές μάζες, οί ίδιες οί μάζες διδάσκονται νά απολαμβάνουν τήν εξουσία τους πάνω σέ άλλα έθνη και νά διαποτίζονται από τό πάθος τής κυριαρχίας του κόσμου.


riiicfrmmomm000
Erich Fromm

Erich Fromm, ο φόβος μπροστά στην ελευθερία [έκδοση ΜΠΟΥΚΟΥΜΑΝΗΣ, 1971, μετάφραση Δημητρίου Θεοδωρακάτου, σελίδες 231-265].

Στό προηγούμενο κεφάλαιο συγκεντρώσαμε τήν προσοχή μας σε δύο ψυχολογικούς τύπους: τόν ολοκληρωτικό χαρακτήρα καί το αυτόματο. Πιστεύω πώς η λεπτομερής εξέταση των δύο αυτών τύπων θά συμβάλει στην κατανόηση τών προβλημάτων πού αναφέρονται στό παρόν καί στό επόμενο κεφάλαιο: τήν ψυχολογία του ναζισμού αφ’ ενός και τή σύγχρονη δημοκρατία άφ’ έτερου.